Ο τάφος του Κυριακίδη


Ο Στέλιος Κυριακίδης γεννήθηκε το 1910 στην Πάφο της Κύπρου από μια αγροτική οικογένεια. Αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα και ξεκίνησε να εργάζεται για την «Ηλεκτρική εταιρεία» σημερινή ΔΕΗ, ενώ παράλληλα συνέχισε να ασχολείται με το τρέξιμο που αγαπούσε από μικρό παιδί. Η λαμπρή καριέρα που θα ακολουθούσε διαφάνηκε όταν ξεπέρασε την επίδοση του μεγαλύτερου Έλληνα δρομέα, Σπύρου Λούη, η οποία κρατούσε 40 χρόνια. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Αγώνες και το 1936 ταξίδεψε στη ναζιστική Γερμανία για να τρέξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, συμμετοχή η οποία αργότερα θα του έσωζε τη ζωή. Ο Κυριακίδης ήταν ο μοναδικός που γλίτωσε την εκτέλεση όταν συνελήφθη στη κατοχή, επειδή ο γερμανός αξιωματικός, παλιός δρομέας, όταν έμαθε ότι είχε τρέξει στους Ολυμπιακούς, διέταξε να τον ελευθερώσουν.
Πρώτη φορά έτρεξε στον μαραθώνιο της Βοστώνης το 1938, αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει, εξαιτίας των παπουτσιών που φορούσε. Το 1946 αποφάσισε να επιστρέψει στη Βοστώνη και να λάβει μέρος στον 50ο μαραθώνιο. Παρά τη φτώχεια και το γεγονός ότι η χώρα δεν του κάλυπτε τα έξοδα ,αγόρασε τα εισιτήρια για την Αμερική.
Όταν έφτασε στην Βοστώνη, οι γιατροί αρνήθηκαν να τον αφήσουν να τρέξει. Ήταν τόσο αδύνατος από την πείνα της κατοχής, που δεν πίστευαν ότι θα αντέξει. Ο Κυριακίδης υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση ότι φέρει ο ίδιος την ευθύνη αν του συμβεί κάτι. Στις 20 Απριλίου 1946, οι αθλητές πήραν τις θέσεις τους στο σημείο εκκίνησης. Ανάμεσα στους δρομείς ήταν και ο κορυφαίος Αμερικανός Τζόνι Κέλι. Τερμάτισε πρώτος με χρόνο ρεκόρ, το οποίο διατηρήθηκε μέχρι την δεκαετία του ’60. «Πώς θα μπορούσα να νικήσω εγώ έναν τέτοιο αθλητή; Εγώ αγωνιζόμουν μόνο για τον εαυτό μου. Αυτός αγωνιζόταν για μια ολόκληρη πατρίδα.», αυτά ήταν τα λόγια του Τζον Κέλι όταν τον ρώτησαν γιατί έχασε από τον Έλληνα.
«Ήρθα να τρέξω για 7 εκατομμύρια πεινασμένους Έλληνες», ήταν τα λόγια του «απόγονου του Φειδιππίδη», όταν έφτασε στην Αμερική. . Η νίκη του ήταν η αιτία που φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη ξανά μετά από την κατοχή κι ενώ η χώρα μαστίζονταν από τις εμφύλιες διαμάχες, όταν επέστρεψε από την Αμερική στις 23 Μαΐου 1946, χιλιάδες λαού ξεχύθηκε στους δρόμους για να τον υποδεχτεί.
Στην πόλη της Βοστώνης έχει στηθεί άγαλμα που τον απεικονίζει να τρέχει και δίπλα του στέκεται να τον καθοδηγεί ο Σπύρος Λούης.
Ο σύγχρονος αυτός ήρωας του αθλητισμού αγάπησε τόσο τον Πύργο Κορινθίας και τη μοναδική θέα του ώστε θέλησε να είναι η τελευταία του κατοικία. Ο λιτός τάφος του βρίσκεται στο Πύργο Κορινθίας και προς τιμή του εδώ και 20 χρόνια πραγματοποιούνται κάθε χρόνο οι αγώνες ανωμάλου δρόμου, τα «Κυριακίδεια».


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Skip to content